Ο Μπάμπης Τζανιδάκης μιλάει στο agrinio24.gr για το νέο του τραγούδι και όχι μόνο….

-«Εχαμογέλασε η αυγή» Μίλησε μας για το τραγούδι σου

Είναι μια διασκευή παραδοσιακού τραγουδιού, που έρχεται από την περιοχή της Αρτάκης του Κυζίκου. Στην ελληνική μουσική παράδοση υπάρχουν δύο εκτελέσεις του συγκεκριμένου κομματιού: Η μία από την περιοχή της Εύβοιας και η δεύτερη από την Θράκη. Στην δικιά μου «πρόταση» έχω συμπεριλάβει και τις δύο εκτελέσεις.

-«Στην ερημιά μου»  Έχεις νιώσει ποτέ μοναξιά;

Θεωρώ ότι όλοι οι άνθρωποι κατά βάθος νιώθουμε μοναξιά. Ίσως κάποιοι τυχεροί να καταφέρουν να μοιραστούν καθολικά το είναι τους με κάποιον ή κάποια. Πάντως υπάρχει κάτι σκοτεινό μέσα στον καθένα μας, μία «σκιά» που δύσκολα θα βρει το φως. Εδώ έρχεται και η μουσική. Στην δικιά μου περίπτωση, οι σκιές μου φωτίζονται μέσα από τους στίχους, τις μελωδίες και την ερμηνεία ενός τραγουδιού. Με την μουσική μου, όχι μόνο επικοινωνώ τα κλειστά «κουτάκια» της ψυχής μου…Φτάνω στο σημείο της Κάθαρσης. Η μουσική με θεραπεύει, με εξελίσσει.     

-Η άποψή σου για τη σημερινή δισκογραφία;   

Εξαρτάται για ποια δισκογραφία μιλάμε…Αυτήν που προβάλλεται σε λούπα στα μέσα μαζικής επικοινωνίας ή αυτή που διακινείται στα ελεύθερα διαδικτυακά μέσα; Όπως και να έχει το μεγαλύτερο ποσοστό της μουσικής παραγωγής, μένει βουβό στα αυτιά των περισσότερων ακροατών.  

-Υπάρχουν άξιοι καλλιτέχνες σήμερα;

Μα και βέβαια, πάρα πολλοί και σε όλα τα μουσικά είδη. Έχω την τύχη και τη χαρά από το 2018 να έχω δικό μου στούντιο παραγωγής, με αποτέλεσμα όλα αυτά τα χρόνια να συναντώ και να συνεργάζομαι με αρκετούς ταλαντούχους καλλιτέχνες και μάλιστα από διάφορες χώρες. 

-Ποια στοιχεία σε γοητεύουν στη μουσική;

Τα πάντα!

-Τι άνθρωπος είναι ο Μπάμπης Τζανιδάκης;

Μουσικά εκρηκτικός, κοινωνικά ευαισθητοποιημένος και προσωπικά δημιουργικός.

-Επηρέασε τους καλλιτέχνες η πανδημία;  

Σαφώς. Από την πανδημία και μετά αλλάξαν τα πάντα για τους καλλιτέχνες. Ήταν δύο χαμένα χρόνια. 

-Η στάση της Κυβέρνησης ήταν ανάλογη; 

Η κυβέρνηση δυστυχώς, συγκριτικά με άλλους κλάδους, δεν στήριξε τους καλλιτέχνες. Η πανδημία ήταν ένα χτύπημα, ωστόσο στην Ελλάδα διαχρονικά, ο καλλιτεχνικός κόσμος είναι αδικημένος.

-Οι σκέψεις που σου γέννησε η δολοφονία του 19χρονου Άλκη.

Ποτέ δεν θα μπορέσω να διανοηθώ ότι ένα άθλημα θα μπορούσε να γεννήσει τέτοιο μίσος….Αλήθεια πόση καταπίεση μπορεί να υπάρξει σε ένα έφηβο ψυχισμό, ώστε η εκτόνωση να οδηγήσει σε φόνο; Πραγματικά δεν μπορώ να το χωνέψω. 

-Σε τι κατάσταση βρίσκεται η σημερινή ελληνική κοινωνία;   

Σε αποδόμηση…Συμβαίνουν μεγάλες αλλαγές στις οποίες θα πρέπει να προσαρμοστούμε. Θέλω όμως να είμαι αισιόδοξος.   

-Η ταινία που όταν την παρακολουθείς σε ταξιδεύει; 

Είναι πολλές…Η τελευταία που είδα και ενθουσιάστηκα ήταν το Dune (βέβαια ήμουν ήδη λάτρης της αρχικής ταινίας, του 1984). Μία από τις ταινίες όμως που πραγματικά αγάπησα είναι το Needful Things. Το σενάριο είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Stephen King, σε σκηνοθεσία του Fraser Heston.

-Αν ήσουν ναυαγός σε ένα νησί ποιο θα ήταν το ένα και μοναδικό αντικείμενο που θα ήθελες να έχεις μαζί σου; 

Τον χάρτη με τα κρυμμένα μυστικά του νησιού!